Σε μια κίνηση που σχεδιάστηκε για να αναδιαμορφώσει τη χρήση γης και την περιβαλλοντική πολιτική, ένα ιταλικό συμβούλιο θέσπισε έναν σημαντικό φόρο 200% σε κάθε νέα κατασκευή κέντρου δεδομένων που προτείνεται για αγροτικές ζώνες. Αυτή η επιθετική δημοσιονομική αποτρεπτική ενέργεια στοχεύει να καταστήσει την κατασκευή σε αγροτικές, ανεκμετάλλευτες περιοχές απαγορευτικά ακριβή για τους φορείς εκμετάλλευσης κέντρων δεδομένων. Ο πρωταρχικός στόχος πίσω από αυτή την πολιτική είναι διπλός: πρώτον, να μειώσει σημαντικά το περιβαλλοντικό αποτύπωμα που συνδέεται με νέα, ενεργοβόρα κέντρα δεδομένων, αποτρέποντας την εξάπλωσή τους σε παρθένα φυσικά τοπία· και δεύτερον, να ενθαρρύνει την επαναχρησιμοποίηση και αναγέννηση παλαιότερων, υποχρησιμοποιούμενων βιομηχανικών εγκαταστάσεων.
Το συμβούλιο ελπίζει ότι καθιστώντας την αγροτική γη δημοσιονομικά μη ελκυστική για τέτοιες αναπτύξεις, οι εταιρείες θα στραφούν αντ' αυτού σε υφιστάμενες βιομηχανικές υποδομές. Αυτή η προσέγγιση όχι μόνο διατηρεί πολύτιμη αγροτική γη και οικοσυστήματα, αλλά συμβάλλει επίσης στην αστική αναγέννηση και την οικονομική δραστηριότητα σε περιοχές που ενδέχεται να έχουν υποφέρει από αποβιομηχάνιση. Τα κέντρα δεδομένων απαιτούν τεράστιες εκτάσεις γης και ενέργειας, και η ταχεία επέκτασή τους έχει εγείρει παγκόσμιες ανησυχίες τόσο για την κατανάλωση γης όσο και για την περιβαλλοντική βιωσιμότητα. Ο νέος φόρος της Ιταλίας αντιπροσωπεύει ένα προληπτικό βήμα στην καθοδήγηση αυτής της ανάπτυξης προς πιο βιώσιμες και στρατηγικά επωφελείς τοποθεσίες, μετριάζοντας την πίεση στις αγαπημένες αγροτικές περιοχές της και ενθαρρύνοντας μια πιο ισορροπημένη προσέγγιση στην τεχνολογική επέκταση.
